KÜRTLER ANADÝLLERÝNÝ NÝÇÝN UNUTTULAR?
“KÜRTLER UZUN SÜRE UYGARLIK ESERLERÝNDEN VE MESKUN YERLERDEN UZAK KALDILAR. KENDÝ KÜLTÜR VE DÝLLERÝNÝ UNUTTUKLARI ÝÇÝN KENDÝLERÝNE ÖZGÜ BÝR DÝL VE BÝR TAKIM DURUMLAR ORTAYA ÇIKARDILAR.” 1
………………………………………………………………..
1-} Þeref Han. Þerefname. Bitlis Bey’i. Çeviri. Mehmet Emin Bozarslan ant yayýnlarý Ýstanbul sh=19 Kitabýn yazým yýlý M.S: 1597.
Türklerle öz-be öz Kan kardeþi olan Kýrmançilerin/Kurmançolarýn/ Kürtlerin Anadillerini unuttuklarýný kendisi de bir Kürt olan Bitlis Beyi Þerefhan Þerefname adlý eserinde açýklýyor. Kitabý merak edenler için kaynaðýný yazdým. Kürtlerin unuttuklarý Anadillerinden pek çok sözü bugüne dek koruyarak günümüz kuþaklarýna taþýdýklarýný artýk biliyoruz. Bu konuda baþta Ruslar olmak üzere almanlar, Fransýzlar, Avusturyalýlar ve pek çok Avrupalý ulus çalýþmalar yapmýþlardýr. Biz burada sadece “HERRO-MERRO” sözü üzerinde duracaðýz. Bu konu ile ilgili olarak ayrýntýlý bilgi için ARES –TIKLAYINIZ-
Kürtlerin Anadillerini unuttuklarýný bir Kürt âlimi olan Þerefhan’ýn itiraflarýndan öðrenmiþ bulunuyoruz. Bu çok deðerli itiraf, bizim için pek çok bilinmezi de gün yüzüne çýkartmýþ oluyor. Kürtlerin unuttuklarý Anadilden günümüze pek çok sözü taþýdýklarý ise yadsýnamaz bir gerçekliktir. Bu sözlerden birisi de “HERRO-MERRO” sözüdür. Kürtler kadim devirlerde Anadillerini unutmadan önce bütün Türkçe sözler gibi aþaðýda açýklamasýný yapacaðýmýz “”HERRO-MERRO” sözünü de aynen bugün olduðu gibi ayný anlama olarak kullanýyorlardý. Bu sözün kökeni Türkçe: “ ER ” sözüdür. “ ER “ sözü, Kurmançolarýn/Kürtlerin aðzýnda günümüze kadar korunmuþ Türkçe sözlerden sadece birisidir. Bu söz o kadim devirlerde Türkler ve Kürtler tarafýndan hangi anlamda kullanýlýyor idiyse, þimdi de ayný anlama kullanýlmakta olduðunun belgeleri aþaðýda açýklanacaktýr:
KIRMANÇI/KIRMANÇÝ/KURMANÇOLARDA HERRO-MERRO
Bir Kürt, baþka bir Kürt ile tartýþmaya veya bir iddiaya giriþtiði zaman birbirlerine karþý þöyle meydan okurlar: “YA HERRO-YA MERRO.” derler. “HERRO-MERRO” sözÜ, binlerce yýllýk bir gerçeði de ortaya çýkartýyor. Arapçada “ERRE” erkeklik, Kur’an’ý kerim’de ÝREM erkeklik, Yunan sahasýnda EREMÝ, ARES, EROTÝK hepsi ERKEKLÝKLE ilgilidir ve Türkçedir. Kürtlerin: “HERRO-MERRO” dedikleri ERLÝK, ERKEKLÝK, YÝÐÝTLÝK için meydan okumadýr. Buradaki “ERRO, MERRO” sözleri hem ERLÝÐÝ, ERKEKLÝÐÝ, YÝÐÝTLÝÐÝ, hem de MERTLÝÐÝ anlatýr bir sözdür. Türkçede bir söz iki kere söylendiði zaman “gelme-melme, binme-minme, durma, murma þeklinde söylenir. Kürtlerin dilinde bu kavram korunarak günümüze kadar getirdikleri “HERRO-MERRO” sözü, þu gerçeði ortaya çýkarmýþtýr ki, “MERRO” sözü, aynen yukarýda sýraladýðýmýz Türkçe sözlerdeki gibi “ERRO” sözünün müteradifi, eþleniðidir.
“PARRA-MARRA, HURRA-MURRA” sözlerinde olduðu gibi Türkler bir sözü iki kere söyleyerek o sözü pekiþtirdikleri gibi söze çeþni katarlar. Kürtler de aynen bunu yaparlar. Kürtler de týpký öz kardeþleri Türkler gibi: “YA HERRO, YA MERRO” sözünde görüldüðü üzere “ERRE” sözünü iki kere söyleyerek söze hem pekiþtirme, hem de çeþni katarlar.
HERRO-MERRO SÖZÜNDEKÝ –H- HARFÝ
Kürtlerin aðzýnda korunup kalan bu “HERRO-MERRO” sözündeki –H- harfi, söze güç, kudret, saðlamlýk, katýlýk, kararlýlýk, pekiþtirme, kesinlik kazandýrmak içindir. Türkler de aynen –H- harfini güç, kuvvet, katýlýk, kararlýlýk, pekiþtirme, kesinlik kazandýrmak için kullanýrlar. Bir kiþi birisine bir þey sorduðu zaman o kiþi bu sorulaný iyi biliyorsa, bundan emin ise, söze pekiþtirme, katýlýk, saðlamlýk, kararlýlýk ve kesinlik katmak için o þeyi anlatýrken: “Aradýðýnýz þey, veya yer –HORADA-” derler. Bu ifadedeki: “HORADA” sözü, o nesne veya yer hakkýnda kesin hüküm, kararlýlýk, katýlýk, saðlam bilgi sahibi olduðunu gösterir. O kiþinin: “Aradýðýnýz yer veya þey: “ORADA” demesi ile “HORADA” demesi arasýndaki fark –H- harfi ile verilen yanýtta, kesinlik, pekiþtirme, bulunmasýdýr.
HÖEKETÇE>TUFANBEYLÝ
Nitekim þimdi Tufanbeyli adýný taþýyan Adana’nýn kadim ve þirin Ýlçesi’nin daha önceki bir adý da:”HÖKETÇE” idi. “HÖKETÇE” sözünün açýlýmý: “O GEÇE” demektir k, o geçilen geçitteki yerde demektir. Bu yerleþkemizi soran birisine bu yerleþkenin yerini, tarif eden kiþi: “aradýðýnýz yer: O GEÇEDE” demeyerek, bu yeri tam bildiðini göstermek, sözüne güven, itimat, kararlýlýk, saðlamlýk, kesinlik katmak için: “O GEÇEDE” demek yerine: “HO GEÇEDE” demiþtir. Daha sonra “HO GEÇE” sözü sýk kullanýmdan dolayý:” HÖKETÇE” olmuþtur. Ýþte Kürt kardeþlerimizin kadim devirlerden beri sýkça kullandýklarý Türkçe: “HERRO-MERRO sözündeki –H- harfi de iddiaya, çekiþmeye, tartýþmaya giriþme sýrasýndaki kararlýlýðý gösteren en belirgin Türkçe bir kuraldýr. Kürtler unuttuklarý Anadilleri olan Türkçedeki bu ve daha nice kurallarý halen dillerinde capcanlý olarak yaþatmakta olduklarý bu vesika ile ortaya çýkartýlmýþ oldu.
Türklerle Kürtlerin dil kullanýmlarý nerede ise ikizleþmiþ durumda olduðunu açýða çýkarmýþ olduk. Kürtler: “YA ERRO-YA MERRO” demek yerine, iddialarýna güven, kararlýlýk, katýlýk, saðlamlýk, kesinlik katmak için söze Doðma Kardeþleri olan Türkler gibi –H- harfini katmaktadýrlar. Bununla:” ben seninle boy ölçülmeye, kavga ve dövüþe varým ” demiþ oluyorlar.
Örnekler yukarýya çýkartýldý. Bu örnekleri dikkatle inceleyenler, gerçeklerin ortaya çýkartýlmasýndan sadece mutlu olmalarý gerekir. Bizim gayemiz bilimsel bilgileri ortaya çýkarmak, bu verileri kamuoyumuzla paylaþmaktýr. Gerisi, okuyucunun kendi öz tercihine kalmýþtýr.
21/Temmuz/2010
Rüstem KOACURMUÞOÐLU
Bilge Ata
Eðitimci-Yazar
Teolog-Kökenbilimci
TÜRKÝYE
|
